Trudny czas dorastania

depresja

 

Dorastanie to okres naturalnych przeobrażeń ciała, które budzą w każdym nastolatku wiele sprzecznych odczuć. Charakterystyczne są: poczucie osamotnienia, obniżenie poczucia własnej wartości i kompleksy. Nastolatek porównuje się z rówieśnikami, oceniając rysy twarzy, kształt sylwetki czy dobór elementów stroju. To wszystko w obawie przed brakiem ich akceptacji, a niekiedy także akceptacji rodziny. Poza tym pewien kult piękna - mało realistyczny schemat doskonałości - lansują także media. W tym wieku eksperymentowanie z własnym wizerunkiem jest normalne, o ile nie przeradza sie w niebezpieczną obsesję na punkcie idealnej figury. Zaczyna się to bardzo niewinnie - od marzeń, by wyglądać jak modelka czy znany aktor, a może skończyć się depresją lub inna ciężką chorobą.

Twoim zadaniem jest mądre i rozsądne wyznaczanie dorastającemu dziecku granic, baczna obserwacja jego poczynań, zachęcanie go do rozmów i uważne słuchanie tego, co do Ciebie mówi.

TO BARDZO WAŻNE, BYŚ MÓGŁ W PORĘ ZAREAGOWAĆ, KIEDY COŚ CIĘ ZANIEPOKOI,

na przykład JEŚLI TWOJE DZIECKO CORAZ CZĘŚCIEJ:

  • narzeka, że jest brzydkie, niezgrabne, grube, zbyt chude - chociaż wcale tak nie jest;
  • przegląda się w lustrze, zapisuje swoją wagę, mierzy obwód brzucha, bioder, bicepsów, łydek;
  • mówi, jak bardzo boi się przybrać na wadze;
  • w krótkim czasie znacznie traci na wadze;
  • dąży do osiągnięcia jakiejś wagi, a gdy się to tylko uda, znowu wyznacza sobie następny próg;
  • mówi o zdrowym jedzeniu, kaloriach, zawartości tłuszczu w produktach;
  • odmawia jedzenia konkretnych produktów, twierdząc, że są skażone chemią i woli samo sobie robić posiłki;
  • spędza dużo czasu w samotności, odsuwa się od rówieśników, nie jest zainteresowane ani spotykaniem się z nimi, ani żadną inna formą kontaktu, traci przyjaciół;
  • ma obsesję na punkcie jakiejś diety lub ćwiczeń fizycznych;
  • zażywa różne witaminy i suplementy diety;
  • wolny czas spędza na siłowni lub w solarium;
  • zaczytuje się w poradnikach z cyklu "Jak być piękną...", "Jak mieć świetnie wyrzeźbione ciało...", "Jak podobać się innym..." itp.;
  • wygląda na coraz bardziej nieszczęśliwe i przygnębione;
  • jest drażliwe, nadąsane;
  • opuszcza zajęcia lekcyjne, uzyskuje gorsze niż do tej pory wyniki w nauce.

 

PAMIĘTAJ!

Samo nic nie zmieni się na lepsze. Porozmawiaj spokojnie z dzieckiem o tym, co Cię niepokoi. Nie oceniaj, nie krytykuj i nie strasz - mów tylko o konkretnych zachowaniach. Zaproponuj konsultację u specjalisty: pedagoga szkolnego, psychologa w poradni psychologiczno-pedagogicznej lub lekarza. Jeśli dziecko odmówi - nie rezygnuj, sam zgłoś się po poradę. Rozmowa o Twoich spostrzeżeniach i niepokojach pomoże specjalistom wstępnie rozpoznać, co się dzieje z dzieckiem, jakie są przyczyny jego zachowań. Oni doradzą, jakiej pomocy potrzebuje Twoje dziecko i kto może jej udzielić.

Linki

  

Galeria zdjęć

Kalendarz

wrzesień 2018
pwścpsn
12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930